Seven Summit Kilimanjaro

Posted by  worldwantswandering@gmail.com   in  ,      3 weeks ago     184 Views     Comments Off on Seven Summit Kilimanjaro  

ไม่มีที่ใดจะดีไปกว่าโมชิ (Moshi) อีกแล้วสำหรับการใช้เป็นฐานบัญชาการในการขึ้นสู่จุดสูงสุดของทวีปแอฟริกา

 

ลงทะเบียน

ทุกคนก่อนจะขึ้นเขาต้องลงทะเบียนก่อนทุกคน เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครถูกทอดทิ้งอยู่เบื้องหลัง

ทีนีจะเป็นทั้งจุดเริ่มต้นของการเดินทางและจุดสุดท้ายแห่งการจากลาหลังจากลงมาจอดยอดเขา

ไกด์ที่ร่วมเป็นร่วมตายกับเราตลอดหกถึงเจ็ดวันจะเป็นคนแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าเราไปได้ถึงจุดไหนเพื่อจะออกใบประกาศเกียรติคุณให้แก่นักเดินเขาคนนั้น

สำหรับการจ่ายค่าธรรมเนียมอุทยานแห่งชาติก็คือทำที่นี่

ทุกอย่างเป็นการรูดบัตรเครดิตทั้งหมด ไม่มีการรับเงินสดในกรณีใดๆทั้งสิ้น

ถ้านับว่าการเดินขึ้นสู่ยอดคิลิมานจาโรเทียบได้กับการวิ่งของพี่ตูนจากใต้สุดไปเหนือสุดแล้ว

แคมป์ที่ัพักแรกของผมก็คงจะประมาณจังหวัดสงขลา

ในวั

ไกด์ผู้เข้มแข็ง

การ์ดี้คนซ้าย และอิซาย่าคนขวา

สองผู้แข็งแกร่งของคิลิมันจาโร ทั้งสองคนนี้รวมกันขึ้นยอดเกินจะสองร้อยครั้งแล้ว

ร่างกายพวกเขาปรับตัวเข้ากับความสูงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว การมาเดินเขากับผมรอบนี้จึงไม่ต่างจากการเดินสวนหลังบ้านของตัวเอง

เส้นทางรองไก (Rongai)

เส้นทางจากเริ่มต้นจากชายแดนติดกับประเทศเคนยาแล้วเข้าสู่ยอดเขาทางด้านทิศเหนือ

เป็นเส้นทางที่คนนิยมใช้อีกเส้นเพราะมีระดับความสูงที่เปลี่ยนแปลงเหมาะกับคนทั่วไปคือไม่เร็วไม่ช้าไป

และโอกาสการขึ้นยอดสำหรับเส้นทางนี้ถือว่าสูงมากกว่าเส้นทางอื่นๆ

เอกลักษณ์อย่างหนึ่งของเส้นทางรองไกคือถ้ำที่กระจัดกระจายไปทั่ว

ในสมัยก่อนนักเดินเขาจะอาศัยถ้ำเหล่านี้ไว้ตั้งแคมป์พักในเวลากลางคืน

แต่ด้วยอุบัติเหตุหินถล่มที่เกิดได้ขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงให้กางเต๊นท์ได้ด้านนอกถ้ำเท่านั้น

แต่ละถ้ำจะเหมือนกับเป็นหมุดระยะทางธรรมชาติที่เอาไว้กะเวลาในการเดิน

ดอกไม้แห่งคิลิมันจาโร “Kniphofia thomsonii”

ถ้าถามว่านอนสบายไหม คำตอบนี้ดีสุดควรจะให้ผู้หญิงตอบ

 

“The Man behind us”

ไม่มีความสำเร็จใดเกิดขึ้นได้โดยลำพัง จะพาคนขึ้นไป 3 คน กลับต้องมีทีมงานผู้ปิดทองหลังพระอีก 10 คน

ลูกหาบบางคนผมจำได้เพียงแต่หน้า ชื่อยังจำไม่ได้เลย เพราะเขาตื่นเช้ากว่าผม ทำอาหารให้ผมกิน แล้วเขาก็เริ่มต้นออกเดินทางหลังผม ก่อนจะเดินแซงผมไป ไปตั้งแคมป์รอไว้ แล้วก็เริ่มวัฎจักรแบบนี้อีกครั้งเมื่อพระอาทิตย์ลับฟ้าและเริ่มต้นวันใหม่

วงจรชีวิตแบบนี้เกิดขึ้นตลอด 6 วันที่ผ่านไป

การเลือกเพื่อนมาเดินเขา

  • คนที่เดินความเร็วใกล้ๆกัน จะได้เดินได้สนุก มีรสชาติและไม่น่าเบื่อ ถึงเร็วพร้อมๆกัน ถึงช้าพร้อมๆกัน
  • จะรู้ได้อย่างไร ก็ลองไปหาเขาในเมืองไทยสักลูกซ้อมดู เอาแค่ภูกระดึงก็ได้ เราก็รู้แล้วละว่าไปด้วยกันได้ไหม
  • คนที่พร้อมจะเปิดรับอะไรใหม่ๆเข้ามาตลอดเวลา เหตุการณ์ผิดใจกันเกิดขึ้นได้เสมอ แต่วิธีการแก้ปัญหาให้ไม่บานปลายกลับมีความสำคัญยิ่งกว่า ไฟที่เริ่มสุมขึ้นในใจถ้าไม่รีบดับให้มอดอาจจะกลายเป็นเพลิงที่เผาทริปเราพังจนคิดไม่ถึง
  • อย่างน้อยในทีมควรจะมีคนถ่ายรูปสวยๆสักคน ภาพทุกภาพที่เกิดขึ้นบนภูเขาจะมีมูลค่าทวีคูณเมื่อเรามาดูภาพย้อนหลัง ความทรงจำอาจจะเก็บไว้ในใจได้ก็จริง แต่ถ้ามีภาพสักใบให้มองอีกครั้งความทรงจำนั้นจะยิ่งชัดเจนเป็นทวีคูณ เอาไว้อนาคตเล่าให้คนรุ่นหลังฟังได้ว่าเราไปไหนมาแล้วบ้าง

คืนที่เห็นแสงดาวชัดเจนกว่าแสงไฟ

ลองได้กลับมาอยู่กลับธรรมชาติบ้าง มันคงจะดีไม่น้อย ที่ๆไม่มีแสงสว่างในเวลาที่มันไม่ควรจะมี

เวลาที่ร่างกายจะได้กลับไปนอนพักผ่อนตามนาฬิกาชีวิตจริงๆเสียที ครั้งสุดท้ายที่ผมได้นอนตอนสองทุ่มมันเกิดขึ้นมานานจนแทบจำไม่ได้แล้ว

และครั้งต่อมาก็คือครั้งที่ผมนอนอยู่บนยอดเขาแห่งนี้นี่เอง

วันแห่งการพักผ่อน (Acclimatization day)

ในทางปรัชญาของการเดินเขา เราจะเรียกว่าเป็นวันของการพักผ่อน แต่การพักผ่อนไม่ได้หมายความให้นอนอยู่เฉยๆโดยที่ไม่ได้ทำอะไร

เราจะเดินขึ้นไปให้สูงขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้ปอดและร่างกายได้ทำความคุ้นเคยกับอากาศที่เบาบางลงเรื่อยๆ

ก่อนจะเดินกลับลงมานอนที่เดิม ที่เดียวกับคืนที่ผ่านมา วิธีนี้เป็นวิธีเดียวกับที่คนจะไปพิชิตยอดเอเวอเรสต์ทำครับ

แค่ยิ้มก็เหนื่อยแล้ว

ในสภาพที่อากาศเหลือเพียงเกือบจะครึ่งหนึ่งของอากาศที่กรุงเทพ

เราอาจจะต้องหายใจด้วยความถี่ที่มากขึ้น เพื่อให้ได้ปริมาตรของอากาศที่เท่าเดิม

อัตราการหายใจต่อนาที คูณกับ ปริมาตร คือสิ่งที่ปอดได้รับเข้าไป

แต่ถ้าหายใจเร็วมากเกินไ

การ

Kilimanjaro base camp

 

คืนที่พยายามนอนแต่ไม่ได้นอน

 

ดวงอาทิตย์สำคัญกับมนุษย์ขนาดไหน

ถ้าชีวิตไม่มีแสงไฟนีออน เราก็ไม่รู้ความสำคัญที่แท้จริง

ในความมืดมิดเราเห็นเพียงแสงไฟระยะสามสี่เมตรด้านหน้า

แต่พอพระอาทิตย์มา

คิลิมันจาโรภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ

คิลิมันจาโรเป็นภูเขาไฟที่หลายๆคนไม่เคยคิดถึง ผมเคยคิดเพียงแต่ว่ามันคือก้อนหินขนาดมหึมา

แต่จริงๆปัจจุบันมันคือภูเขาไฟที่ด้านใต้ยังคงมีแม๊คมาไหลวนอยู่เบื้องล่าง

ถ้าอยากพิสูจน์ความจริงข้อนี้ต้องเดินลงยังธารน้ำแข็งที่เห็นอยู่เบื้องหน้าเราจะเจอกับปากปล่องที่มีควันพ่นออกมาอย่างแท้จริง

การมาเดินบนคิิลิมันจาโรเปรียบได้กับการเดินอยู่บนหนึ่งในภูเขาไฟที่สูงที่สุดอีกแห่งหนึ่งของโลกนั่นเอง

ไม่ต้องแข่งกับใคร แข่งกับตัวเองก็พอแล้ว

แปลกแต่ก็จริง ในช่วงความสูง

 

ธารน้ำแข็งเหนือเส้นศูนย์สูตร

เส้นศูนย์สูตรที่ลากแบ่งโลกเป็นครึ่งเหนือกับครึ่งใต้

จุดที่ระยะเวลาของกลางวันเท่ากับกลางคืน

จุดที่สภาพอากาศอยู่ในสภาพกึ่งกลางคือร้อนตลอดทั้งปีอุณหภูมิแทบจะคงที่ไม่มีเปลี่ยนแปลง

แต่กลับมามีธารน้ำแข็งที่ปกติควรจะเห็นอยู่ที่ขั้วโลกแต่มาตั้งตระหง่านอยู่เหนือยอดเขาแห่งนี้

แต่ธารน้ำแข็งเหล่านี้กำลังทำตัวเป็นนาฬิกาทรายที่กาลเวลากำลังพรากตัวเองไปจากคิลิมันจาโร

ตอนที่ทุกอย่างอยู่ในความมืด ไกด์จะหลอกผมยังไงก็ได้ว่าอีกไม่ไกล ใกล้ถึงแล้ว หรืออีกไม่กี่ร้อยเมตร

แต่เวลานี้จุดหมายมันตั้งตะหง่านอยู่ตรงหน้า คาดคะเนด้วยสายตาไม่กี่ร้อยเมตร

แต่ร้อยเมตรนี้มันจะเป็นอะไรที

ความแข็งแกร่งที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน

ผมจำประโยคนี้ได้ตั้งแต่ตอนที่เรียนมาจากตอนเป็นนักศึกษาวิชาทหาร

แต่พึ่งจะมาเข้าใจเอาจริงๆก็ตอนโต ความหมายไม่ได้ต้องการสื่อว่าต้องไปหักโหมร่างกายจนให้กลายเป็นมนุษย์เหล็กอย่างไอร่อนแมน


ภูมิอากาศแบบอาร์คติก

ถ้าชีวิตนี้คิดว่าไม่สามารถไปถึงขั้วโลกเหนือได้

พื้นที่ผิวเหนือยอดเขาคิลิมันจาโรอาจมอบความรู้สึกแบบขั้วโลกให้เราได้เช่นกัน โลกที่มีแต่พื้นที่สีขาวเป็นส่วนใหญ่ หิมะปกคลุมไปทั่วบริเวณ

กลางคืนที่หนาวเย็นสุดขั้ว พอมารุ่งเช้ากับเจอกับบรรดาแสงอาทิตย์และรังสีต่างๆมากมายที่วิ่งเข้ามาหาเราแบบไร้ซึ่งชั้นบรรยากาศป้องกัน

ความรู้สึกแบบนี้จะพบได้ตอนใกล้จะถึงยอดอูฮูรูพีคเท่านั้น

ที่นี่เป็นโลกของเราก็จริง แต่ไม่ใช่ที่ๆเราจะมาอาศัยอยู่ได้อย่างถาวร

ด้วยความสูงระดับเกือบหกพันเมตร อากาศที่เบาบางเพียงครึ่งหนึ่งของระดับน้ำทะเล

การมาใช้ชีวิตอยู่อย่างถาวรจะทำให้เรากลายเป็นคนที่ความดันในเส้นเลือดปอดสูง เลือดข้นกว่าปกติ ส่งผลไปถึงให้กลายเป็นโรคหัวใจวายในเวลาไม่กี่ปี

สำหรับคนไทยที่ร่างกายถูกออกแบบให้ดำรงชีวิตแบบที่ราบลุ่มแม่น้ำการอยู่บนยอดเพียงเวลาสั้นๆน่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุด

ยังไม่นับถึงบรรดารังสีจากนอกโลกที่จะกระทำกับเซลล์ผิวหนังของเราให้แก่ก่อนวัยอันควรได้อย่างง่ายดาย

 

 

 

 

อย่าลืมเผื่อแรงสำหรับเดินลง

คนทุกคนรวมถึงผมด้วย เรามักจะให้ความสนใจกับขาขึ้นจนทุ่มพลังไปทุกๆอย่างสำหรับการขึ้นสู่ยอด

จนบางครั้งอาจจะไม่ได้เผื่อแรงไว้สำหรับขา

 

พื้นผิวดวงจันทร์

 

 

 

Comments

comments